1

2

3

4

5

 

Kim jest gejsza

Ludzie, którzy pochodzą z Zachodu posiadają ogromną chęć rozumienia wszystkiego i tym samym nazywania tego we własny sposób. Dlatego też tak często spotykamy się z tym określeniem, że gejsza to po prostu japońska kurtyzana. Jednak ma to się tak samo do porównanie jak to, że Święta Bożego Narodzenia to takie Święta Wielkiej Nocy, tyle, że zaczyna się świętować wieczorem, a nie rano. Czyli tak naprawdę na ten temat nie wiemy nic. Gejsza, czyli tak naprawdę geiko to kobieta sztuki. Aby stać się gejszą trzeba najpierw naprawdę długo się uczyć: śpiewać, grać na instrumentach, tańczyć. Należy także nauczyć się rozmawiać z ludźmi. Potrzebna jest znajomość psychologii klienta. Nie można rozbawić każdego klienta tym samym żartem. Poza tym bardzo rzadko zdarza się, że między klientem a gejszą dochodzi do jakiegokolwiek zbliżenia. Wiele gejsz w ogóle się na to nie godzi, zatem mówiąc ogółem, że gejsze to prostytutki tak naprawdę wiele z nich krzywdzimy. Gejsza może oddać się klientowi, ale tylko wtedy, jeśli sama podejmuje taki kierunek usług. Może zdarzyć się, że wcale nie chce zgodzić się żeby posiadać swojego danna. Dzisiaj gejsze często posiadają własne rodziny, a towarzyszenie klientom traktują jako pracę zarobkową. Porównanie gejszy do prostytutki wzięło się stąd, kiedy podczas wojny zwykłe kobiety zaczęły przebierać się za gejsze i oddawały swoje ciała amerykańskim żołnierzom, którzy poszukiwali przygód. Rzecz jednak w tym, że nie ma żadnej sztuki w przebraniu się za gejszę. Prawdziwa gejsza uczy się wiele lat jako maiko, aby dopiero potem stać się pełnowartościową geiko. Gejsze można spotykać na ulicach do dziś. Często choć mają być otwarte, uciekają przed naszymi aparatami fotograficznymi.

Dzielnica młodzieży – Harajuku

Harajuku jest dzielnicą tokijską. Okazuje się, że jest to naprawdę bardzo znane miejsce. Zazwyczaj mówi się o nim w gronie fanów kultury japońskiej, którzy tym samym znają poszczególne serie anime czy też tytuły mang. Na Harajuku jest niezwykle barwnie oraz kolorowo. Na pewno jest to wspaniałe miejsce, które warto odwiedzić kiedy znajdziemy się w Tokio. Co takiego możemy tam zobaczyć? Przede wszystkim nastolatki czy nawet młodych dorosłych, którzy są poprzebierani za swoje ulubione postaci z komiksów czy z animacji. Przede wszystkim wydaje się, że możliwości i talenty Japończyków zdecydowanie przewyższają te Europejczyków czy Amerykanów. Cosplaye, bo tak nazywają się takie przebieranki, są wykonane na znacznie wyższym poziomie. Okazuje się, że Japończycy prezentują się w swoich przebraniach idealnie. Można by rzec, że choć w grę wchodzą animacje, i komiksy, to tworzenie tych strojów można zdecydowanie nazwać swego rodzaju sztuką. Kostiumy są nie tylko szyte. Ręcznie wykonywana jest czasem broń biała, dziwne dodatki, ponieważ autorzy anime czy mang potrafią naprawdę wręcz prześcigać się w tym, kto wymyśli najbardziej skomplikowaną pod względem wyglądu oraz stroju postaci. Postacią tą zaś wręcz trzeba być. Należy także posiadać podobną do niej sylwetkę, twarz. Makijaż i fryzura nam pomoże, ale to jednak nie wszystko. Harajuku właśnie dlatego jest niezwykle barwne. Warto ją odwiedzić i wykonać kilka pamiątkowych fotografii.

Niesamowicie zróżnicowana moda

Na japońskich ulicach możemy dostrzec niesamowicie zróżnicowaną modę. Zasadniczo często temat mody Japończyków jest tematem żartów. Nie potrafimy przyswoić sobie tego, że strój to tylko strój, a to w jaki sposób się prezentuje jest już odrębną kwestią. Niby co to za różnica czy ktoś ma na sobie mniej czy bardziej obszerną suknię. W Japonii zwłaszcza młodzież to dość ciekawe indywidua. Trzeba zwrócić uwagę na to, że przecież są one wychowywane w znacznie mocniejszej restrykcji niż my. W szkołach mundurki to obowiązkowa odzież. Poza tym na każdym kroku mają miejsce święta, obrzędy, podczas których należy przede wszystkim przestrzegać ogólnie przyjętych norm. Młodzież kiedy spędza czas we własnym gronie chce wreszcie dać upust swojej osobowości. Stąd na szczególnie tych młodzieżowych dzielnicach jest niezwykle kolorowo. Na co dzień zdarza nosić się balowe suknie, niezwykle obszerne spodnie, które w naszym mniemaniu w ogóle nie nadawałyby się nawet na kostium, robi się niezwykle barwne makijaże. Każdy chce wyglądać inaczej, ponieważ w szkole wszyscy wyglądają jednakowo. Gdyby zdecydowanie Japończycy kładli mniejszy nacisk na tradycję, młodzież buntowałaby się mniej. Nastolatki buntować będą się zawsze po to, aby z czasem faktycznie dojść do wniosku, że tradycja i kultura to coś naprawdę wspaniałego. Zwróćmy uwagę, że może nowoczesna moda robi swoje, ale kimona, które są przecież ludowym strojem, są przez młodych równie chętnie wkładane.

Animowane seriale – anime

Z anime jest bardzo podobnie jak z mangami. Zasadniczo osoby, które nie interesują się kulturą japońską, mówią, że seriale czy też wersje pełnometrażowe przypominające bajki są tylko i wyłącznie dla dzieci. Jednak potem nie ma się czemu dziwić, że o Japończykach pod tym względem miewa się niezbyt dobre zdanie, skoro telewizje polskie sięgają po japońskie pozycje dla młodzieży, a starają się je na siłę ocenzurować, czego jednak nie da się zrobić perfekcyjne, a rodzice mają pretensje, że dany tytuł dostępny jest od lat siedmiu. Po prostu trzeba zwrócić uwagę na to, że z anime jest jak z serialem. Każdy posiada swój gatunek, swoją kategorię wiekową. Cechy anime są podobne do tych, jakie występują w mandze. Zazwyczaj anime powstaje właśnie na podstawie komiksu, choć nie musi to być regułą. W związku z tym postaci zawsze są bardzo karykaturalne: duże oczy, ogromne fryzury o nienaturalnych kolorach, ogromna gama gestów i min oraz niezwykle wymyślna garderoba. Czego można pozazdrościć Japończykom w anime? Żadna, nawet najlepsza bajka europejska nie będzie lepiej zdubbingowana niż podrzędne anime. Japończycy do wszystkiego podchodzą sumiennie. Dubbing, który jest przez nich wykonywany w zasadzie niczym nie różni się od gry aktorskim na naprawdę wysokim poziomie. Fani są zaś pod tym względem niezwykle wymagający. Dubbing czyli z języka japońskiego seiyuu to po prostu prawdziwy majstersztyk.

Komiksy czyli mangi

Któż z nas nie spotkał się z przysłowiowymi już można by rzecz „chińskimi bajkami”. Okazuje się, że owe chińskie bajki tak naprawdę pochodzą z Japonii. Dla wielu to bez znaczenia, ale zwróćmy uwagę jak bardzo zdarza nam się oburzyć kiedy obcokrajowiec myli nas z Ukrainą czy Rosją. To właśnie bardzo podobne porównanie. Komiksy pochodzące z Japonii bardzo różnią się od innych. Postaci posiadają niezwykle duże oczy, nienaturalne kształty i kolory fryzur oraz bardzo bogatą mimikę twarzy. Często też posiadają dość nietypowy ubiór. Przy czym bohaterowie komiksów wyglądają zazwyczaj bardzo słodko, co jest zasługą właśnie tych cech. Co jest największym błędem i czego zazwyczaj ludzie Zachodu nie potrafią zrozumieć to to, że przecież komiksy te w głównej mierze nie są przeznaczone dla dzieci. Owszem, wiele komiksów rysowanych jest z myślą o najmłodszych. Jednak trzeba uważnie przyglądać się temu, co napisane jest na okładce. Japończycy rysują dla dorosłych, dla nastolatków, specjalnie dla kobiet, osobno dla mężczyzn, dla fanów muzyki, dla osób lubiących piłkę nożną. Wydaje się tam naprawdę mnóstwo komiksów i jedyne co trzeba przyswoić, że jest z nimi tak jak z serialami telewizyjnymi w Polsce: są różne, dla różnych osób, grup, kategorii wiekowych. Mangi potrafią uczyć, wiele z nich jest niezwykle błyskotliwa, choć oczywiście znajdą się takie gatunki, które uznamy po prostu za coś infantylnego. Nie da się ocenić mangi – trzeba byłoby przewertować wszystkie.

Boska góra Fuji

Japończycy zadziwiają na każdym kroku. Na pewno uważa się, że jeśli postęp się pogłębia, zdecydowanie częściej zapomina się o religii. Nauka wyklucza wiarę, jednak okazuje się, że wcale tak nie jest. Japonia to państwo zupełnych sprzeczności. Choć wyprzedza pod względem technologii mnóstwo innych krajów, to jednak wciąż jest miejsce na wierzenia, na religię oraz na bogów. Symbolem tego kraju są shinkansen – najszybsza linia kolejowa, sakury – czyli kwitnące wiśnie oraz wulkan Fuji. Wulkan jak najbardziej jest czynny, wierzy sobie 3776 m n.p.m. Znajduje się na wyspie Honsiu. Jest częścią parku narodowego, otoczony jest przez pięć jezior oraz przez wodospady. Jako wulkan może okazać się, że w każdej chwili się przebudzi. Jednak jest miejscem turystycznych jak i religijnych wypraw. Fuji jest uważana za boską górę. Każdy wyznawca shintoizmu, religii bardzo popularnej w Japonii, powinien przynajmniej raz w życiu wspiąć się na szczyt. Jest to rodzajem namaszczenia i odkupienia. Na górę wspina się nocą. To bardzo ważne, ponieważ wspinaczka musi zakończyć się obejrzeniem wschodu słońca na szczycie wulkanu. Można na szczyt wspinać się bez żadnego odpoczynku. Można także zatrzymywać się w przydrożnych schroniskach. Po drodze mija się również świątynie. Na górę tę można wspiąć się przede wszystkim w lipcu albo sierpniu, kiedy śnieżna czapa jest roztopiona. Rzecz w tym, że wspinaczka nie należy do komfortowych i o wiele bezpieczniej jest wybierać się w nią w środku lata.

Najszybszy pociąg świata

Najszybsze pociągi świata zdecydowanie jeżdżą właśnie w Japonii. Są niezwykle opływowe jeśli chodzi o kształt. Dzięki temu na pewno przyczynia się to do osiągania tak zawrotnych prędkości. Pociągi te nazywane są Shinkansen. Są głównym symbolem Japonii. Zasadniczo średnio jeżdżą z prędkością około 200 – 250 kilometrów na godzinę. Coraz nowsze pociągi osiągają częściej nawet 300 km na godzinę. Rekord to ponad 580 km na godzinę. Pociągi te zasadniczo nie spóźniają się wcale. Jeśli chodzi o skalę roku to jest to najwyżej 36… sekund. W Polsce to nie do pomyślenia. Jednak pociągi te naprawdę są bardzo dokładne, a cała kolej zdyscyplinowana. W Japonii nie ma miejsca na spóźnienia. Pociągi Shinkansen są odpowiednio zbudowane. Mają system odpowiednich hamulców, które uruchamiają się w razie trzęsień ziemi. Japonia znajduje się na styku płyt tektonicznych, zatem jest bardzo aktywna sejsmicznie. W związku z tym wszystko jest tam tak konstruowane, aby podczas trzęsień ziemi nie ulegało zniszczeniu oraz nie powodowało dodatkowego niebezpieczeństwa. Shinkansen pod tym względem są w zasadzie doskonałe. Nie ma na świecie drugiej takiej linii pociągowej. Cechy Shinkansenu przede wszystkim idealnie obrazują cechy osobowościowe Japończyków: dokładność, punktualność, odpowiedzialność. Mieszkając w Polsce można uznać, że Shinkansen byłby utopią, gdyby nie to, że przecież faktycznie istnieje gdzieś na drugim końcu świata.

Niezwykle rozwinięta turystyka

W Japonii zdecydowanie jest co zwiedzać. Każdy z nas jest w stanie znaleźć dla siebie coś idealnego. Wiele zależy od tego co takiego pasjonuje nas w tym kraju. Jednym zdecydowanie kraj ten kojarzy się z rozrywką. W związku z tym spędzają czas przede wszystkim na Akihabarze – w dzielnicy, która posiada najwięcej sklepów z grami, seriami anime, mangami oraz konsolami. W zasadzie można tam pojechać i nie wychodzić z tych miejsc: wolno nam grać, czytać, przeglądać, oglądać, testować do woli. Będąc pasjonatami takiego typu na pewno może to być dla nas fantastyczna przygoda. Możemy zwrócić uwagę na to, że w Japonii mamy nietypowy rodzaj rozrywki. Można skorzystać z host klubu, w którym będą nam towarzyszyć przy kolacji przystojni panowie, jeśli nas stać, możemy wynająć gejszę. Poza tym można odwiedzić kawiarenki, które są stylizowane na przykład na tematykę ninja. Co chwila zatem pijąc kawę będziemy uraczeni pościgiem, nawet ustawioną walką. Tematyka kawiarenek bywa naprawdę różna. Najpopularniejszą są meido cafe, w których kelnerki są poprzebierane za francuskie pokojówki, które mają umilić czas klientowi rozmową lub wspólnymi grami. W Japonii występuje wspaniała roślinność. Warto odwiedzać parki, rezerwaty oraz oglądać pomniki przyrody. Podczas podróży warto przyglądać się malowniczym pejzażom, ponieważ Japonia to miejsce bardzo zalesione oraz jest to w dużej mierze teren górzysty.

Nowoczesność z tradycją

Japończycy zdecydowanie nie wstydzą się swoich tradycji. Wielu młodych Polaków wstydzi się naszej kultury, nie chce śpiewać tradycyjnych pieśni, uważa za niezbyt interesujące narodowe tańce czy ludowe stroje. Japończycy zaś naprawdę chętnie uczestniczą w tradycyjnych obrzędach. Przykładowo dziewczęta, które wstępują w dorosłość, podczas swojego dnia urodzin wkładają tradycyjne kimona. Każda z dziewcząt czeka na ten dzień w wytęsknieniem. Najpierw odwiedzają urzędy, potem świątynie, aby prosić o pomyślność. To tylko jeden z przykładów. Zwróćmy uwagę na to, że w Japonii mamy mnóstwo szkół, które nauczają sztuk walki i co jest najważniejsze, są to umiejętności przekazywane z pokolenia na pokolenie. Najbardziej znanymi sztukami pochodzącymi z Japonii są sumo, kendo i aikido. Każdy kto w sobie odpowiednią ilość hartu ducha może spróbować trenować. Nowoczesność niby wydaje się nam kojarzyć bardziej z Japonią. Jednak kiedy się przyjrzymy, tradycja i kultura są widoczne wszędzie. W sposobie budowania budynków świeckich czy sakralnych, w sposobie sadzenia roślin, projektowania ogrodów. Co prawda im dalej jesteśmy oddaleni od centrum miasta tym więcej dostrzegamy takiego rodzaju tradycji. Jednak w miejskiej dżungli jak najbardziej otrzemy się o tradycyjną kuchnią, małą świątynię czy ołtarzyk. W Japonii nikt również nie wstydzi się swojej wiary, tak jak czasem ma to miejsce w naszym kraju.

Kraj Kwitnącej Wiśni

Japonia to jedno z najbardziej wysuniętych na wschód państw. Jest to kraj wyspiarski. Znajduje się na czterech wyspach: Honsiu, Hokkaido, Sikoku i Kiusiu. Kraj posiada naprawdę niesamowitą kulturę oraz tradycję. Zasadniczo kiedy kraj się rozwija, zapomina o tym, co dawne. Odrywa się od tego, aby nie być zaściankowym czy rustykalnym. Japonia pokazuje jak bardzo jesteśmy w błędzie, jak pięknie można łączyć tradycję wraz z nowoczesnością. Najbardziej rozwinięty kraj świata okazuje się dalej niezwykle religijnym. Skąd nazwa „Kraj Kwitnącej Wiśni”? Otóż Japonia słynie z tego, że upodobała sobie drzewo wiśni najbardziej. Co rok, wczesną wiosną odbywa się święto, które polega na podziwianiu kwitnących drzewek. Całe ulice są wtedy okwiecone. Wszystko to sprawia, że miasta i wioski prezentują się niesamowicie pięknie. Japonia jest krajem, który głównie kojarzy nam się z bardzo mocno rozwiniętą cywilizacją. Jednak wciąż mamy tam mnóstwo wyznawców shintoizmu oraz buddyzmu. Dlatego świątynie oraz inne obiekty sakralne są wpisane w prawie każdy japoński krajobraz. Nam, Europejczykom wszystko wydaje się niezwykle egzotyczne i raczej dostrzegamy w tym walory turystyczne. Trochę rzadziej zastanawiamy się nad sensem pojawienia się danych obiektów. Oczywiście wciąż mamy pasjonatów, którzy sięgają do japońskiej literatury, mitologii, kultury, aby dowiedzieć się na ten temat więcej. Japonia to niezwykle tajemniczy, niezwykły i pasjonujący kraj. Może stać się przedmiotem zainteresowań, badań, celem podróży, naszym domem.