Archive for Grudzień, 2012

Religijność narodu japońskiego

Wierność religii Japończyków naprawdę wzbudza podziw. Zazwyczaj kiedy kraj brnie do przodu zostawia za sobą takie zaściankowe sprawy jakimi są wiara, tradycja czy dawne obrzędy. Japonia jednak nie zapomina skąd pochodzi. Wciąż jest tam mnóstwo buddystów oraz shintoistów. Każdy jest niezwykle wierny religii. Japończycy pomimo że pracują nawet po szesnaście godzin dziennie mają czas na modlitwę, na to, aby przygotować się do danego święta w sposób naprawdę porządny oraz aby zatrzymać się na ulicy przy przydrożnym ołtarzyku. W Japonii zasadniczo można trafić na mnóstwo świątyń. Ołtarzyki mają miejsce w parkach, świątynie znajdują się na wulkanie Fuji. W Nowy Rok wcale nie chodzi o imprezę do białego rana. Wyznawczy shintoizmu wybierają się o północy do świątyni, aby tam usłyszeć bicie dzwonów. Dzwon bija sto osiem razy, aby oczyścić duszę wiernych. Mówi się bowiem, że istnieje aż sto osiem różnych grzechów. Po takim oczyszczeniu następuje modlitwa i wspólne składanie życzeń noworocznych. Innym ciekawym zwyczajem jest O-bon. To święto zmarłych, często ruchome, jednak obchodzone późnym latem albo wczesną jesienią. Polega na wypuszczaniu małych lampionów na wodę, aby oświetlić zmarłym drogę do zaświatów. Całość wygląda naprawdę pięknie. Wcześniej wspomniana góra Fuji jest natomiast uznawana za połączenie świata bogów ze światem ludzkim. Obejrzenie wschodu słońca na jej szczycie daje oczyszczenie i namaszczenie.

Japońska technologia podbija świat

Japonia – przyglądając się innym azjatyckim państwom wydaje się bardzo niepozorna. Nie jest wielka, znajduje się na samym wschodzie. Jak taki kraj może wiele osiągnąć? Okazuje się, że być może dlatego, że jest tak oddalony od zachodnich wpływów osiągnęła taki sukces w technologii? Japońska technologia podbija świat. Zwróćmy uwagę na to, jak wspaniale sprzedała się pierwsza konsola Play Station. Wraz z jej pojawieniem się nie było żadnej innej konkurencji. Długo nikt nie był w stanie w ogóle doścignąć tej konsoli. Po Play Station pojawiła się jego druga wersja. Dopiero Microsoft nieśmiało wysunął swoją propozycję Xboxa. Okazało się, że faktycznie konkurencja jest, ale Xbox jest znacznie bardziej awaryjny. Kiedy pojawiła się konsola Play Station 3 Amerykanie znów wydali konkurencyjnego X360, który był jeszcze bardziej awaryjny niż którakolwiek konsola. Jak się zatem okazuje Japończycy naprawdę tworzą solidne sprzęty. Na komputery i konsole pojawiają się najbardziej popularne gry. Sprawiają mnóstwo radości zarówno dzieciom jak i dorosłym. Japońskie podzespoły bywają naprawdę świetne. Owszem, w dzisiejszym świecie Zachód dorównuje już Japonii, ponieważ łatwiej jest wzorować się na innych. Kiedyś nie było to takie łatwe. Japończycy wymyślają mnóstwo przeróżnych gadżetów, które w ogóle nie opuszczają granic ich państwa albo są eksportowane tylko na Azję. Jednak która z dziewczynek nie chciałaby posiadać kocich uszek, które odwzorowują ludzki nastrój reagując na fale mózgowe?

Bardzo uporządkowany naród

Cały świat obiegła historia, że w czasie, kiedy Japonia walczyła z pożarem w Fukushimie, która była następstwem trzęsienia ziemi, nie miała miejsca tam żadna panika. Sklepy miały powybijane szyby, ale nikt nie kradł, nie demolował dodatkowo, nie walczył o towary. Kiedy była organizowana pomoc np. rozdawano żywność ludzie spokojnie stali w kolejkach, nikt nie kłócił się o swoje miejsce. Kiedy ogłoszono, że należy sprzątać i sprawdzać okolice elektrowni jądrowej zgłosiły się do tego osoby starsze w wieku około siedemdziesięciu lat, ponieważ one nie dożyją skutków choroby popromiennej, gdyby taka miała ich dosięgnąć. To co się tam działo było nie do pomyślenia. Oczywiste było to, że wszyscy mają na względzie swoje własne oraz wzajemne dobro. Japończycy to naród powściągliwy, wstydliwy. Kiedy wyjedziemy do tego kraju, warto wiedzieć, że raczej niewiele osób zaczepionych na ulicy porozmawia z nami po angielsku, ponieważ większość najzwyczajniej się wstydzi. W Japonii ma miejsce naprawdę niski wskaźnik przestępczości. Uczą się oni tego języka, ale nie są obyci w jego stosowaniu. Jest to naród podporządkowujący się politycznie i prawnie. Może dlatego ten indywidualizm wyrażają w życiu prywatnym. Można też zwrócić uwagę na kobiety w Japonii. Wciąż mają tam mniej do powiedzenia, wciąż istnieje stereotyp, że powinny siedzieć w domu, wychowywać dzieci. Jednak coraz częściej panie wybierają karierę zawodową.

Niezwykle trudny język

Japoński zasadniczo nie uchodzi za najtrudniejszy na świecie, ale na pewno nie jest on łatwy w opanowaniu. Na pewno znacznie łatwiej jest nauczyć się mówić niż pisać w tym jeżyki. Jeżyk japoński posiada aż trzy alfabety. Najbardziej popularnym jest kanji, który bardzo podobny jest do alfabetu chińskiego. Służy od do zapisu w zasadzie wszystkich słów. Mówi się, że warto jest uczyć się go na zasadzie skojarzeń, ponieważ zawsze można odnaleźć w jego symbolu kształt, który nam w jakiś sposób przypomina jego znaczenie. Kolejnym alfabetem jest hiragana. Jest łatwiejszy od kanji. Często używa się go do tłumaczenia tekstów dla obcokrajowców lub dla dzieci. Zapisuje się w tym alfabecie również te słowa, które nie mają zapisu w kanji. Często też może objaśniać akcent, końcówki itd. Trzeci alfabet to katakana. Zapisuje się w nim nazwy własne pochodzenia obcego, słownictwa zapożyczonego, onomatopei itp. Jest to rzadziej wykorzystywany alfabet, ale jak najbardziej jest potrzebny. Warto jest także wiedzieć, że Japończycy używają także alfabetu typu romaji, czyli tego, który używany jest w języki angielskim. Można zatem słowa po japońsku zapisać tak, aby każdy kto nie zna hiragany, katakany czy kanji mógł odczytać słowo. To oczywiste, że nie nauczymy się słówek, jeśli nie będziemy posiadać zapisu w romaji. Japończycy posługują się nim o wiele słabiej, ale jest to możliwe do zrealizowania przez nich.

Ciemna strona – yakuza

Yakuza zdecydowanie kojarzy się z Japonią. Jest to członek grupy przestępczej. W grę jak najbardziej wchodzi swego rodzaju mafia. Yakuza jest najbardziej zorganizowaną grupą przestępczą. Działa na zasadzie kodeksu honorowego, który z biegiem lat ulega zmianie. Jak wiadomo trzeba się dostosowywać do czasów, które nas otaczają. Bardzo często członkowie tej grupy są wytatuowani. Zazwyczaj to po tym można poznać członka mafii. Często są to naprawdę ogromne tatuaże pokrywające nawet całe ciało. Mówi się o tym, że yakuza wzorują się na kodeksie samurajskim, jednak nie ma ku temu żadnych konkretnych udokumentowanych dowodów. W yakuzie jednak rzadko dochodziło do samobójstw. Często niewierność była karana poprzez utratę palców czy dłoni, tak aby móc wynieść z tego konsekwencje. Czy w Japonii na co dzień można zobaczyć yakuzę? Zdecydowanie tak. Zwłaszcza na Akihabarze, kiedy widzimy czarny drogi samochód z przyciemnionymi szybami, a z niego wysiadają eleganccy, ubrani na czarno, w ciemnych okularach mężczyźni możemy być pewni, że to członkowie yakuzy. Yakuzą nazywany jest też gatunek filmów, które przedstawiają dokładnie sceny śmierci albo bardzo wulgarne sceny wręcz pornograficzne. Nie kojarzy się to dobrze, ale jeśli chodzi o gangi, to są najbardziej zorganizowane. Czyżby tu znów doszedł ten geniusz japoński, który pozwala na wykonanie czegoś lepiej, trwalej i dokładniej? To naprawdę bardzo możliwe.

Ciekawe zagadnienie ganguro

Wiele osób spotyka się z tym, że młode Japonki farbują sobie włosy na przesadnie jasny kolor wręcz je sobie paląc, uczęszcza na solarium, tworzy na twarzy wręcz teatralne makijaże, a przy tym ubiera się niezwykle barwnie i oryginalnie. Mówi się po prostu, że Japonki chcą dorównać Amerykankom lub Europejkom. Rzecz jednak w tym, że twierdząc w ten sposób jesteśmy w błędzie. Kobiety, które reprezentują taki styl zazwyczaj są członkiniami subkultury, która nazywa się ganguro. Nie chodzi wcale o to, aby upodobnić się do ludzi Zachodu. Jednak oczywiście mamy tendencję do tego, aby wyolbrzymiać fakty, robić na siłę z Japończyków osoby zakompleksione. Ganguro tak naprawdę się buntują przeciw temu co się im narzuca. Na przykład w Japonii wszyscy mają piękne, gęste, mocne czarne włosy. Ganguro tego nie chcą, podobają im się włosy w kolorze blond i dlatego katują je rozjaśniaczami. Za ideał japońskiej urody uchodzi alabastrowa cera, dlatego członkinie tej subkultury chcą się opalić. Zazwyczaj tez Japonki malują się w dość naturalny sposób, aby podkreślić urodę, kiedy ganguro zasłaniają swoją twarz ogromnym makijażem. Zawsze też w urzędach, w szkole, na studiach obowiązują mundurki lub garnitury. Ganguro chcą wyglądać inaczej i stąd ich kolorowe, zróżnicowane stroje, które z daleka rzucają się w oczy. Jak się zatem okazuje nie jest to tylko i wyłącznie jakieś bezmyślne oszpecanie się na siłę.

Kim są gothic Lolity

Gotyckie Lolity przywędrowały do nas z Japonii. Jest to swego rodzaju moda, ale nie jest w Polsce bardzo popularna. W większym mieście można natknąć się na dziewczynę, która jest przebrana tudzież ubrana w takim stylu, ale nie jest to popularne zjawisko. Jest to jednak bardzo znane w Japonii. Przede wszystkim pierwszy raz lolita pojawiła się w książce Nabokova. Zdecydowanie miał miejsce podtekst erotyczny. Jeśli chodzi o Japonię to u gotyckiej lolity zdecydowanie nie chodzi o to. Gotycka lolita to rodzaj stroju, który ma przypominać mroczną księżniczkę. Dziewczęta wkładają czarne sukienki, które powinny być wykonane z niepołyskliwego materiału. Sukienka powinna posiadać mnóstwo falbanek, koronek oraz wstążeczek. Obowiązkowe są lakierowane buty na platformach. Można dodać rajstopy albo podkolanówki. Jeśli sukienka jest krótsza, mile widziane są zakolanówki. Liczą się loczki. Im drobniejsze i im bardziej fantazyjna fryzura tym lepiej. Oczywiście jest wiele odłamów gotyckiej Lolity, kiedy można włożyć choinkę w groszki, w kwiaty, jednak wtedy odejdziemy nieco od słowa „gothic”. Mile widziane są mroczne akcesoria. Takie akcesoria to na przykład mała czarna torebka, spinki z motywem czaszki, maskotka w kształcie myszy. Jednym słowem chodzi o mrok. Jednak każda rzecz powinna pasować do drugiej. Nie powinno być tak, że dodajemy kilka różnych mrocznych przedmiotów, ale każda tak naprawdę posiada znacznie inny wyraz.

Kultura i tradycja

Japończycy posiadają ogromną tradycję oraz bogatą kulturę. Poza tym zawsze dbają o to, aby tradycja ta w żaden sposób nie zaginęła. Owszem, w teraźniejszym świecie, kiedy rządzi nami technologia, postęp i nauka, ciężko jest zadbać o obrzędy i religię, ale Japończycy dają sobie z tym świetnie radę. Przede wszystkim okazuje się, że jest to naród bardzo dokładny, ludzie są tam głównie perfekcjonistami. Poza tym przez wzgląd na religijność ludzie ci są znacznie lepiej zapatrzeni na drugiego człowieka, nie chcą kraść, zagarniać jedynie dla siebie. To dlatego polityka tamtego kraju jest tak wspaniała. Państwo jest rozwinięte, ale nie ma tam długów. Dzięki temu, że religia jest tak ważna w życiu Japończyków, żyje się tam lepiej. Co ciekawe główne religie to buddyzm i shinto. Na każdym kroku w wielkim, zurbanizowanym miejscu może zobaczyć ołtarzyk albo świątynię. Wszędzie są akcenty religijne. Tradycja dotycząca świąt także dobrze się trzyma. Ludzie wiedzą, że trzeba hanami spędzać wspólnie, że podczas O-bonu trzeba posłać na rzekę lampion, trzeba wystawić przed dom laleczki przedstawiające rodzinę carską, kiedy ma miejsce Święto Lalek, a w domu znajduje się dziewczynka. Shintoiści w Nowy Rok udają się najpierw do świątyni, aby oczyścić swoje dusze ze 108 grzechów. Na obecną kulturę składają się: ceremonia parzenia herbaty, literatura, mangi, anime, gry, kinematografia, obecnie naradzające się obrzędy, modyfikacje starych.

Podejście do kulinariów

Każdy kraj posiada inny rodzaj kuchni. Kuchnia japońska jest naprawdę bardzo wyjątkowa. Mówi się, że Japończycy tak długo żyją, ponieważ właśnie posiadają tak zdrową kuchnię. Przede wszystkim głównym składnikiem kuchni japońskiej są morskie ryby. Te zaś są źródłem wielu naprawdę wartościowych składników odżywczych. Poza tym uwielbia się w Japonii owoce morza oraz wodorosty. Składnikiem bardzo popularnym jest ryż. Poza tym przepada się za różnego rodzaju warzywami. Najbardziej popularną potrawą jest sushi. Mamy ich trzy rodzaje: maki, chirashi oraz nigiri. Maki to te tradycyjne w kształcie kół. Chirashi to sushi rozłożone na miseczce. Nigiri to całe płatki łososia na których kładzie się kawałki warzyw czy ryżu. Sushi spożywamy za pomocą pałeczek albo palcami. Możemy dodać do niego sos sojowy, chrzan wasabi oraz imbir. Wiele zależy od naszych upodobań. Bardzo ważne jest to, aby nie przegryzać porcji na kęsy, ponieważ są one przygotowane tak, aby być gotowymi do spożycia. Nie jada się ich także widelcem. Bardzo popularną potrawą jest także zupa ramen, która przypomną rosół. Podaje się ją najczęściej z jajkiem na twardo, wodorostami i wieprzowiną. Poza tym bulion jest gotowany w specyficzny sposób. Obowiązkowo do ramenu musi być makaron. Zupkę tę również spożywa się za pomocą pałeczek. Kuchnia japońska jest zdrowa i przede wszystkim okazuje się, że zapewnia mieszkańcom tego kraju długowieczność.

Podejście Japończyków do tradycji

Tradycja dla Japończyków jest niezwykle istotna. To bardzo ciekawe zjawisko, kiedy w świecie pełnym technologii oraz cyfrowej rozrywki można jeszcze spotkać się z tak ogromną ilością tradycji. Japończycy wciąż spożywają wspólnie wszystkie posiłki. To zazwyczaj kobieta tworzy niezwykle misternie wykonane śniadania, obiady i kolacje. W ważne święta zawsze chodzi się do świątyni. Na każdym kroku można zobaczyć wspaniałe ołtarzyki czy też budowle, które wykonane są za pomocą typowo japońskiej architektury, której nie da się pomylić z żadną inną. Podczas dnia, w którym młody Japończyk osiąga dorosłość, nie może się on doczekać kiedy włoży kimono. Czy wyobrażamy sobie siebie podczas przyjęcia z okazji osiemnastki w stroju góralskim? Przytaknie zdecydowana mniejszość. Tradycja i religia wpisane są nawet w krajobraz Japonii. Święta związane są chociażby z kwitnącymi drzewami i ma to miejsce już od wielu wieków. Wulkan Fudżi nazywany jest Fuji-san, co oznacza, że wypowiada się o niej jak o innym człowieku. Do tej pory wierzy się, że wulkan ten jest boską górą, a jej szczyt jest wejściem do innego świata – świata bogów. Tradycja jest widoczna w ceremonii picia herbaty, podczas nauki sztuk walki, przedstawia się ją w japońskich animacjach czy mangach. Najbardziej rzuca się w oczy, kiedy na przykład obchodzone jest święto: Święto Lalek, Hanami, Nowy Rok, O-Bon. Wtedy możemy napatrzeć się na wspaniałe obrzędy.